Je kent het wel… je wil iets moeilijks of ongemakkelijk zeggen tegen je partner, collega, … en je blijft maar zoeken naar het juiste moment.
Wacht ik beter tot we samen iets gaan eten? Tot de drukte op het werk voorbij is? Tot “het momentum” zich aandient?
Ik heb mezelf die vraag al héél vaak gesteld. En telkens opnieuw inspireert Jefferson Fisher mij. Hij is advocaat, schrijver en podcaster. Ik verwees hier eerder al naar hem.

Wat heb ik van hem geleerd? Dat “het perfecte moment” niet bestaat. Wat wél bestaat, is “het best mogelijke moment”. En dat ligt meestal niet in de verre toekomst. Uitstellen verschuift het ongemak alleen maar – vaak met nog meer pijn of brokstukken als gevolg. Ondertussen blijf jij rondlopen met een ei dat steeds zwaarder wordt.
Dus: bel, mail, praat. Nu.

Maar zorg dat je voorbereid bent: weet wat je wil zeggen en wat je wil bereiken. Doe het niet wanneer je overspoeld wordt door emoties. In een storm zie je nu eenmaal niets helder. Laat die eerst gaan liggen.

“Snel” gaat dus hand in hand met “goed gekozen”. Is het slim om iets te zeggen terwijl de ander midden in een belangrijke taak zit? Waarschijnlijk niet. Kies dan een ander moment — maar wel op korte termijn.

Tot slot: laat je vraag 24 uur sudderen. Is ze morgen nog relevant? Dan ga je ervoor. Soms klaart de hemel op één dag op. Soms merk je dat het onderwerp toch niet meer zo belangrijk is. Het is een final check om al niet tot actie over te gaan.