“Ik weet eerlijk gezegd niet meer waar ik nog echt goed in ben… of wat mij energie geeft.”

Die twijfel zie ik vaker.

Je zit al jaren in een rol, in een sector. Je kent alles en iedereen. Je doet het goed.

En toch… wringt er iets. Het voelt niet meer zoals vroeger.

Dit is op zich heel normaal want… onze talenten zijn niet (!) statisch.

Talenten zijn meer dan die vaardigheden waar je goed in bent.
Het gaat ook om energie: wat ooit vanzelf ging, kan je vandaag energie kosten. Niet omdat je het niet meer kan maar omdat je er gewoon uitgegroeid bent, of op uitgekeken.

We blijven nochtans vaak verder doen wat we goed kunnen en hebben te weinig aandacht voor wat ons vandaag energie kan geven.

Een voorbeeld uit mijn praktijk: een projectmanager die al jaren sterk is in het verbinden van mensen.

Altijd de bruggenbouwer. Altijd de people manager.
Maar plots merkt hij: “Dit kost mij teveel energie. En de resultaten komen trager en zijn niet meer zo goed als vroeger.”
Niet omdat hij het niet meer kàn. Maar omdat het hem niet meer enthousiast maakt.

In onze gesprekken werd duidelijk dat hij wél energie haalt uit het bewaken van de kwaliteit van projecten. Minder people dus.

Die shift heeft hij besproken met zijn leidinggevende. En ze hebben zijn rol een nieuwe invulling gegeven. Met meer nadruk op kwaliteitsbewaking en minder op people management.

Waar haal jij vandaag nog écht energie uit? Wees eerlijk, antwoord vanuit je buik.
En wat doe je vooral omdat je er “goed in bent”? Of omdat mensen zeggen dat je er zo in uitblinkt?

Dit is exact waar ik met mensen op werk:
• Helder krijgen wat vandaag klopt voor jou
• En vervolgens vertalen naar concrete acties

Is dit herkenbaar?
Je bent altijd welkom voor een eerste verkennend gesprek.